31 Ekim, 2020

gecenin yeni sahibi, elbet gizem elbet ayaz

yüzyıllardır patlamamış bir volkanın ilk kaynaması gibi

ılık ve turkuaz

iniyorsun bej saten bir perde olarak gözüme

çoğalıyorsun beni azaltarak

gözüm dedim, gözüm ıskasız bir hayduttu öncesinde

bulurdu mutlaka geceyi cilalayacak bir maskara incesinde

ama artık tatil olmuyor hiçbir okulum

terimin rüzgar yemesi mutlu etmiyor

hatıralar içine hapsoluyor çocukluk

onu çıkarabilen aşık azrailleşiyor zamanla

bir ton gözyaşı, zebil kadar yakarma

bir ilk aklanma, tüm sonları ilk kılan

bir meydan savaşının açık hedef sığınağında

bir yeraltı güncesi okumam gibi

hayat hep zaten biraz yerin altında gibi

çok garip, tek başıma beş adım atmaya korkarken

senin salıncağında dünyaya kafa tutmam

Yiğit Ergün

0 Yorum

Yorum Yaz

DUVAR

DUVAR

Ziyaretçi Defteri

  • Hiç İşte / 25 Mart 2019:
    Merhabalar, Hiç İşte olarak mesajlarınızı bekliyoruz. »

bizi takip et

INSTAGRAM