15 Temmuz, 2020

Ben çok üzgünken burkuldu tutunuş ve sen o zamanlar adını almamıştın daha.

Her canlı bir zamandır. Vücut buldun. Ay parlaklığında sınadın ilk yaşın büyüklüğünü.

Senden epey önce, hengâmede, orada, bir ölü bendim. Milyon ölü azdı.

Uçurtmaların rüzgâr şevkinden kaldım geriye. Eksiğim.

Tamamla beni.

Saygı büyür su üstündeki kırmızı şeffaflıktan, al bunu, ekle ömrüne ve doğ.

Kışa rağmen yeşermek başkadır. Ne iyi ettin.

Uzat sesini.

İster bir tin, ister bir ten, fark etmez.

Senin için harcadım tüm hünerlerimi, şimdi ihtiyacım var sana son çiçek üstünde buluttan bir dem!

Renklendir beni.

Kıvılcım Vafi

0 Yorum

Yorum Yaz

DUVAR

DUVAR

Ziyaretçi Defteri

  • Hiç İşte / 25 Mart 2019:
    Merhabalar, Hiç İşte olarak mesajlarınızı bekliyoruz. »

bizi takip et

INSTAGRAM