11 Temmuz, 2020

s

kuruduğum daldı çok zaman önce

henüz defterlere geçilmemiş tarihlerden 

savaşları kazanmadan çok önce 

suyun sesiyle, şehvetin gölgesinde 

kapı aramak için çıktığım yol, aşmaya çalıştığım dağ

yenilgim baruttan çok önce 

nefes alarak, hayatta kalarak, bekleye bekleye 

döngüsünde girdabın vahşetiyle 

günün geceye devrilmesi sanki 

perişanlığın sesi, içimdeki pimi çekip 

bıraktın beni.

üzerine üzerine susuyorum seslerin 

karışmıyorum, kapısını çalmıyorum, 

ayakkabılarımı çıkartmıyorum toplumun önünde 

çünkü kendime vura vura özüne ulaştım taşın 

oysa aldığım nefes çekiştirip canımı, su diyor

suya söyle acını.   

İnan ulaş arslanboğan

0 Yorum

Yorum Yaz

DUVAR

DUVAR

Ziyaretçi Defteri

  • Hiç İşte / 25 Mart 2019:
    Merhabalar, Hiç İşte olarak mesajlarınızı bekliyoruz. »

bizi takip et

INSTAGRAM